Sabi sa one more chance… kailangan mo ng 3 months para magmourn.
Grabe ito na ang magiging pinakamahabang 3 months ng buhay ko. Di ako ganun katapang. I also get defeated by loneliness, by memories.
Bigla kong nakita ung pics namin sa luma kong phone. We were so happy back then. Kahit wala kaming pera, masaya kaming nagluluto sa bahay. Masaya kaming nanonood ng downloaded movies habang magkayakap sa maliit kong kama.
But you know what… imbes na isipin ko kung ano ung nawala, iisipin ko na lang na swerte ko na lang na kahit pa’no naging masaya din ako ng mahigit dalawang taon. Mahabang panahon din un. Some people would kill to be happy for a few days. I should just be thankful that though it was be rough at times, it was blissful for quite a long period.
Let me just grieve over it. I’ll be ok soon.
1 comment:
yakap na mahigpit galing sakin - r
Post a Comment