christmas bonus

alam mo ba, two years na ko dinedeprive ng company ko ng 13th month pay?! fucker talaga! nadulas ung housemate/officemate ko na since broke ako, bawi na lang ako sa yearend, kase doble naman ang salary. i was like: we do have a bonus?! everybody gets it, that's what she said. apparently not everybody! pota talaga di ba?!

ang dami ko na lang iniisip kung bakit ako dineprive nung 2006. siguro dahil half a year pa lang ako. nun namang 2007, sobrang nalugi sila sa airfares ko. imagine, they paid 2 x hk$45k for my mexican trips. e ang normal fare, 7k lang. alam ko di naman ako ang dapat sisihin dun, pero sige pabayaan na naten.

pero itong 2008, wala na talagang ibang rason para di ako bigyan. well, baka bigyan ako ng lusot na kesyo wala un sa kontrata. e tang inang pusang gala, kung bibigyan ung mga officemates kong kalahating taon lang pumapasok, bakit ako hindi? in two days supposedly bibigay na ung 2 months salary, di ko alam kung makakatanggap ako. pero alam mo naman ako, masyadong paranoid. what if di pa rin ako bibigyan, ano na lang ang gagawin ko?

ito lang ang naiisip kong gawin: kakausapin ung direct manager ko. IDEALLY, my speech should go like this: i was wondering, why is everybody getting a bonus, while i am not? assuming she says it's not written in the contract. i'd say "i believe im entitled to what each employee here is entitled to. im not sure if they have a contract and it states there that they get such. i may not be the best employee that you have, but i believe im one of the most diligent ones. in my two and a half tenure here, i never applied for a sick leave. you occasionally make me work on sundays and public holidays without any compensation or any writing off an annual leave. i cover for another colleague for half a year. i've expended as much effort for the growth of this company. i dont see any reason why i should be deprived of a bonus like everyone else".

so ganun, ang kailangan ko na lang, good memory at isang toneladang lakas ng loob. ako pa naman, ako ang pinakamahina when it comes to confrontation. feeling tibak ako, pero ewan ko ba.. pag ako ang inaapi, nananatili akong api. parang masyado akong inooverpower ng self pity na umuurong ang dila ko. namemental block ako.

if not, i will really resign.

i know i found my niche here, when we speak of extra curricular activities. andito si b. andito ung mga taong naniniwalang marami akong kayang gawin. but the main reason why im here is the worst. dumating na ko sa point na narealize kong wala na kong natutunan. dumating na ko sa point na alam kong dead end na. wala ng higher position after this. im one of the senior execs pero hanggang dito na lang ako. unless mapatunayang anak ako sa labas ng big boss, di ako uusad. dumating na ko sa point na naiiyak na lang ako kase di ito ung sinabi ko sa sarili ko na gagawin ko. kaya ko naman magsimula ulit at unti unting maabot un.

si batman na ang bahala. malay mo itong christmas bonus na to ang maging simula ng aking "leap of faith". alam ko one of my best decisions pa din ang pagpunta dito, pero alam ko naman kung kelan dapat tumigil. e ano naman kung walang back up plan? siguro kailangan ko mag-isip kung ano ba talaga ang gusto ko.